Vandaag ga ik met 2 vrouwen, apart van elkaar, op pad. Voor beide de laatste wandeling van het afslank-wandelplan. Lekker het bos in, frisse lucht opsnuiven en luisteren naar hun verhaal. Het boeit me om te zien en horen hoe uniek iedere vrouw is op haar eigen manier. De stappen en stapjes die gemaakt worden, soms een terugval, twee stappen voor uit, één stap terug en hoe daar mee omgegaan wordt maken het verschil. Het lijkt wel een dans, soms een quick step, dan weer een chachacha. Misschien heb je de quote wel eens gezien; het gaat erom te leren dansen in de regen. Zolang de zon schijnt en we stappen vooruit maken gaat het makkelijk! Maar bij een donkere wolk, of een plensbui wordt het een ander verhaal.

Voor verandering is het nodig om uit het veilige cirkeltje te stappen, hoe ongezond je cirkeltje ook is, toch voelt het veilig want je kent het, je cirkeltje voelt vertrouwd. Jaren geleden bleef ik in mijn veilige ongezonde cirkeltje draaien. Ik had voor mezelf allerlei geldige redenen bedacht om er geen verandering in te brengen. Tot het op een punt kwam van er op of er onder. Als ik nu terugkijk kan ik zeggen dat ik er veel van geleerd heb en dat het me gevormd heeft tot wie ik nu ben. Nu kan ik andere vrouwen helpen om verandering in hun leven te brengen.  Een stukje meelopen op hun pad, met als doel afslanken. Maar weet je, je kunt het begrip afslanken ruim nemen. Je kunt afslanken in kilo’s, afslanken in belemmerende gedachten en afslanken in oordelen over jezelf. Al deze afslank-stukken raken en versterken elkaar. Om er beweging in te krijgen moet de eerste stap gezet worden. En die eerste stap is gezet zodra de afspraken met mij gemaakt zijn. Dus ik hoef niet te overtuigen, ik mag luisteren, bijsturen, adviseren en begeleiden. Gelukkig want ik wordt kriegel van mensen die willen overtuigen, haha, daar zit voor mij nog een interessant stukje.

Maar om op mijn verhaal terug te komen, vorige week tijdens de wandeling met een van deze twee vrouwen gingen we even op een bankje zitten om onze agenda’s te checken. Ze straalde en vertelde me hoe trots ze op zichzelf is. Niet alleen was ze afgevallen maar sinds ze met het afslank wandelplan is gestart is haar hoofdpijn verdwenen. Misschien nog wel belangrijker, ze vertelde hoe krachtig en kranig ze was toen haar kind afgelopen week onverwacht in het ziekenhuis terecht kwam. Ze had de energie en rust om hem te kunnen steunen en tegelijkertijd overzicht te houden op heel het gezin. Samen sterk. Prachtig om te zien en horen!